Da's leutig
theater

“Het leukste vond ik dat de kinderen echt mochten antwoorden en roepen. Mijn zoon had op den duur het gevoel dat hij persoonlijk mee de Sint en de Pieten aan het helpen was.”

“Dat moment dat hij vraagt hoe lang zijn fiets nog te leven heeft en het antwoord gewoon ‘17 kilometer’ is… ik heb daar volgens mij harder mee gelachen dan mijn kinderen.”

“Wij hadden Carrousel Karamel geprogrammeerd als afsluiter van onze familiedag. Dat bleek ideaal: kinderen konden nog één keer helemaal losgaan en de ouders bleven vanzelf hangen.”

“Onze dochter was er echt van overtuigd dat die bokaal amusiereutig uiteindelijk iets spectaculairs ging doen. En eigenlijk doet hij dat ook, alleen helemaal anders dan ze verwacht.”

“Pietleutig is een theatergroep die duidelijk aan het groeien is. Maar vanaf het moment dat ze hun voorstelling speelden en we zagen hoe sterk het publiek meeging in het verhaal, waren we meteen ontzettend enthousiast.”

“Onze zoon vond het vooral hilarisch dat die fietsenmaker eerst aan die band moest voelen, ruiken en likken om te kunnen zeggen dat hij plat was. Dat is nu blijkbaar hoe hij thuis ook zijn fiets wil herstellen.”

“Voor ons was vooral de sfeer heel geslaagd. Geen geforceerde animatie, geen kinderen die verplicht moeten meedoen. Ze komen vanzelf dichterbij en voor je het weet staat iedereen te dansen.”

“Wat ons opviel, was hoeveel kinderen na afloop nog aan het verder spelen waren. Ze hadden het over Koning Koffiepot, Dox de para en het Land van Tasië alsof ze er zelf geweest waren.”

“Toen de Sint ineens achteraan binnenkwam en alle kinderen begonnen te roepen… ja, toen was Noor helemaal weg. Ze draaide zich om en zei: ‘Mama, hij is écht hier!’ Dat vergeet je toch niet snel.”

“Het stuk over de beste willen zijn vond ik eigenlijk verrassend mooi. Zeker omdat het daarna helemaal draait naar: je mag ook gewoon graag iets doen zonder dat je er de allerbeste in moet zijn.”

“Onze dochter stond eerst nog wat verlegen naast ons, maar na twee liedjes was ze weg. Op een bepaald moment stond ze vooraan mee te springen alsof ze dat elke week doet.”

“Het moment waarop blijkt dat de bokaal niet de verveling heeft opgelost, maar dat het hele avontuur dat eigenlijk al gedaan heeft, is heel eenvoudig. En net daardoor komt het mooi binnen.”

“Mijn dochter heeft keihard moeten lachen met de grappen van de Pieten. In de auto naar huis was zij die grapjes nog aan het nadoen.”

“De kinderen van de klas hebben nog heel de week ‘Atelier Bidon! Atelier Bidon!’ geroepen. Dus ja… bedankt daarvoor.”

“Mijn kinderen hebben enorm gelachen, maar ik vond vooral het einde heel mooi. Dat idee dat je niet altijd nieuw speelgoed of een scherm nodig hebt om iets te beleven, zonder dat het ooit als een lesje voelt.”